Bu hafta sonu Defy için yoğundu, cumartesi benimle ve pazar günüde Tuğba teyzesi ve kuzeniyle tiyatro izledi, güneşli ve ılık havanın tadını çıkardı, denize taş attı, koştu, zıpladı, güldü, ağladı... Bir o kadar da kapris doluydu, neden biz onları mutlu etmek için çabalarken mutsuz olmak için sebep bulurlar oysa biz yetişkinler mutlu olmak için sebep ararken!
Defy'e not: Bebeğim küçük şeylerin her zaman seni mutlu etmesini diliyorum. Anneni kaprislerle yorma, ben yüzünde küçücük bir tebessüm görmek için herşeyi yapabilirim.
Seni seviyorum prensesim
küçük bir not daha: umarım bir sonraki sene doğum günümde beni bu kadar yormazsın!
Bu da Defy'nin pazar kahvaltısı, eğlenceli bir güne başlamak için ilk adım
